In het algemeen zorgen jullie voor jullie katten, honden, jullie auto’s worden niet vies, jullie mooie jas gaat niet kapot, maar onder jullie neus verblijven mensen in een heel slechte, onmenselijke situatie. Jullie willen je hoofd niet omdraaien en kijken naar die mensen, misschien helpen of zorgen voor die mensen. Jullie zijn perfecte mensen, mooie, nette en perfecte mensen, maar anderen zijn er geen mens. Dat is een dubbel principe.
De schreeuw van Kambiz Rostai was heel hard en bijna de hele maatschappij heeft zijn schreeuw gehoord en gezien, de media ook, maar zijn schreeuw kwam te laat. Hij moest 11 jaar zonder veiligheid, geld, huis, familie, in een onzekere situatie blijven en wonen. Vrijheid en democratie hadden helemaal geenbetekenis voor hem. Onzinnige woorden. Niet bestaande betekenis van deze woorden.
Hij moest terug naar Iran, maar eerst moest hij officieel naar de Iraanse Ambassade om toestemming en een nieuw reisdocument te krijgen. Spijt-brieven schrijven en zeggen: ik heb fout gedaan, asyl gezocht in andere landen. Ik ben schuldig. Ik ben een verrader van mijn eigen land. Het Iraanse regime is een perfect en heilig regime.
Hij moest terug naar Iran, naar zijn moederland, dat rijke land dat op de kaart lijkt op een kat. Hij hield ook van die kat, net als jullie. Maar die kat is in de gevangenis van een kwaad regime. Iran heeft olie en andere landen moeten met Iran onderhandelen. Alleen, het Iraanse regime is niet verantwoordelijk voor deze zelfmoord door zelfverbranding. De Nederlandse politiek en justitie is verantwoordelijk. Kambiz had 2 kinderen. Hij verbleef hier 11 jaar. Hij was 9 maanden in de gevangenis. Hij was in het uitzetcentrum in Ter Apel geweest. Dit centrum, is slechter dan een gevangenis. In dit centrum is alles onder controle. Af en toe moet je je twee maal per dag laten registreren. In dit centrum is iedereen ziek, iedereen is paranoia, iedereen heeft nachtmerries. Met heel voorzichtige woorden, daar is de gevangenis een gekkenhuis geworden.
Toen Kambiz hier kwam, hij was 25 jaar, had hij een grote zwarte haarbos, maar op zijn laatste foto’s leek hij een 60-jarige kale man.
Kambiz was niet de eerste die zichzelf heeft verbrand. Hij was de 13e. Hij was ook niet de laatste.
Wat kunnen wij voor deze mensen doen. Wat is onze functie. Wie is verantwoordelijk voor deze catastrofe.
In een tragedie komedie:
-ik ben niet verantwoordelijk.
-jij bent niet verantwoordelijk.
-hij/zij zijn niet verantwoordelijk.
-wij zijn niet verantwoordelijk.
Alles is perfect. Wij hebben juist gehandeld.
Tot de volgende zelfverbranding.
ex Ponto