Thu04242014

Last update09:39:36 AM GMT

ex Ponto video


Bhutanese_refugees.jpg

Pakistan en de dood van Bin Laden

  • PDF


De dubbele moraal van de Pakistaanse geheime dienst

 

De een zijn dood is de ander zijn brood. In dit geval was de dood van Osama bin Laden goed voor de populariteit van president Obama. De Amerikanen kunnen nu triomfantelijk een pagina in de geschiedenis afsluiten. Toch doet de dood van de Al Qaida-leider een hoop stof opwaaien. De positie van Pakistan als bondgenoot van Amerika wankelt en de Pakistaanse geheime dienst, de ISI, staat ter discussie. Van alle kanten wordt er getwijfeld aan de integriteit van deze organisatie; enerzijds bestrijdt ze terrorisme, anderzijds biedt ze terroristen onderdak. Hoe machtig is de ISI eigenlijk?

 

BinLaden_3
BinLaden_2
  • Vorige
  • 1 of 2
  • Volgende
De geheime dienst is onderdeel van het Pakistaanse leger en werd in het leven geroepen door de Australische generaal R. Cawthorne nadat Pakistan in 1948 de eerste oorlog tegen India verloor. In de eerste decennia leek de dienst een mislukking, maar daar kwam verandering in toen in 1979 de eerste Sovjettanks Afghanistan binnenreden. De Verenigde Staten financierden de organisatie om aan de grens van Afghanistan trainingskampen op te zetten voor de mujahedien, de zogenaamde vrijheidstrijders, en leverde hen wapens. De ISI maakte furore en versterkte haar positie, maar tien jaar later, toen de Russen zich terug hadden getrokken, zagen de Verenigde Staten er geen heil meer in de ISI te steunen en liet de geheime dienst voor wat hij was. Desalniettemin bleef de ideologie van jihad en moslimextremisme in kracht toenemen. De organisatie begon steun te bieden aan islamitische groeperingen in landen als Oezbekistan, Bangladesh, Burma en India. Begin jaren negentig wordt Afghanistan aan de lijst toegevoegd. De voormalige mujahedienstrijders hadden zich gehergroepeerd en vormden de Taliban.

“Het leger is het meest vooraanstaande instituut in Pakistan en veruit het meest invloedrijk”, zegt Joanie de Rijke, auteur van het boek In handen van de Taliban, en correspondente voor het Vlaamse tijdschrift P Magazine in Islamabad. “Als onderdeel hiervan heeft de ISI heel veel macht. Het is een sterke inlichtingendienst waar veel over wordt gespeculeerd. Wat in elk geval zeker is, is dat de ISI samenwerkt met de Taliban. Volgens de organisatie zelf in het kader van contraspionage, maar de echte reden is dat Pakistan voet aan de grond wil houden met de militanten in hartje Afghanistan. Anderzijds is het ook de ISI die de Verenigde Staten informeert over de juiste locaties voor drone-aanvallen (aanvallen met onbemande vliegtuigjes red.). Het is een heel ingewikkelde kwestie, waarbij niemand precies weet wat wel en niet waar is, en ondanks de vele publicaties erover is er geen enkel hard bewijs. Zoals een oud ISI-chef tegen me zei: ‘Dit is onze job. We horen samen te werken met de militanten want we hebben informatie nodig.’.”

Khalil Nouri, mede-oprichter van de New World Strategies Coalition, een Afghaanse denktank die zich buigt over een niet-militaire oplossing voor Afghanistan, is eveneens van mening dat de ISI heel machtig is. “Het is een organisatie waarvan de macht zich over de hele wereld uitstrekt. De Verenigde Staten hebben daarbij geholpen en het spionagenetwerk van ISI is uitgebreid. Vooral ten tijde van de Sovjetinvasie in Afghanistan genoot de dienst veel steun. Vandaag de dag is de organisatie diepgeworteld in het Indiase subcontinent en Afghanistan; vooral in het Zuid-Oosten van Afghanistan probeert men invloed uit te oefenen. De reden dat dit gebied volgens de ISI onder controle gehouden moet worden heeft te maken met de etnische pashtun–meerderheid in het gebied. Men is bang dat als het in Afghanistan goed gaat, de pashtuns in Pakistan naar Afghanistan emigreren om van de welvaart te profiteren. Dat zou Pakistan kunnen destabiliseren.”

Zowel India als Afghanistan zijn hiervan op de hoogte. Zo worden er in beide landen regelmatig aanslagen gepleegd onder de coördinatie van ISI. De militante groepen waarmee de ISI samenwerkt zijn onder andere het Haqqani-netwerk, een tak van de Taliban in Pakistan, de Afghaanse Taliban en de Lashker-e-Taiba. Die laatste groep vecht tegen Indiase invloed in Kashmir. “De ISI speelt, net als de regering, een dubbele rol in de strijd tegen het terrorisme. Ze wil het absoluut verslaan, maar ook  wil Pakistan zijn greep op Afghanistan niet verliezen omdat ze bang zijn voor India, dat de relaties met Afghanistan aan het versterken is, onder andere door het openen van verschillende consulaten. En aangezien India aartsvijand nummer één van Pakistan is, is het land doodsbang dat India aan Afghaanse kant te sterk wordt”, legt  De Rijke uit. Nouri beaamt dit en voegt eraan toe dat als de invloed van India in Afghanistan te groot wordt, Pakistan tussen twee vuren komt te zitten.

Atoommacht India heeft een voorsprong op Pakistan als het gaat om infrastructuur, technologie, medische wetenschap en economie, en de hete adem van dit land in de nek van Pakistan is des te meer nu het een nieuw strategisch partnerschap met Afghanistan is aangegaan. Minister president Manhohan Singh heeft 500 miljoen dollar aan ontwikkelingsgeld toegezegd aan president Karzai en is, nu Amerika aangekondigd heeft zijn troepen langzamerhand terug te trekken, van plan  samenwerkingsverband verder uit te diepen. Pakistan ervaart dit als een klap in het gezicht en beschuldigt India van het steunen van een opkomend separatisme in het Pakistaanse provincie Baluchistan. India ontkent dit echter. Verder benadrukt president Singh met een subtiele hint aan Pakistan dat de stabiliteit van de regio alleen bevorderd kan worden als alle betrokken landen het beleid van het uitbannen van terrorisme uitvoeren. 

“Voor zijn eigen bestwil kan Pakistan het beste de focus op India verminderen en zich meer gaan richten op economische samenwerking met Iran en Afghanistan, zodat ze financieel invloed kunnen uitoefenen. In plaats daarvan kiest het voor oorlog en spionage. De wereld moet dit land dat als zeer gevaarlijk te boek staat, goed in de gaten houden,” aldus Nouri. 

Al met al kan geconcludeerd worden dat de ISI een machtig apparaat is, waarop af en toe zelfs de Pakistaanse regering de grip lijkt te verliezen. In het verleden zijn er verschillende pogingen gedaan om de organisatie ”op te schonen” en de banden met de militante groeperingen te verbreken. Zoals De Rijke vertelt ziet de geheime dienst het echter juist als haar taak om met deze groepen samen te werken. Toch werkt deze strategie ook in haar nadeel. Zo zijn door de jaren heen verschillende ISI-kopstukken en medewerkers vermoord.

Of het de ISI lukt om de banden met de militante groeperingen te verbreken is maar de vraag. Wat wel met zekerheid gezegd kan worden is dat het Pakistaans politieke beleid niet bevorderlijk is voor de stabiliteit, niet alleen in de regio, maar ook in het land zelf.

Pakistan en de dood van Bin Laden

Laatst aangepast op woensdag 25 mei 2011 11:39

contact

Reacties en inzendingen
ex Ponto is een uitgave van On File, Associatie van vluchtelingjournalisten en schrijvers
ex Ponto is mede mogelijk gemaakt door:
Logo_Ministerie_OCW Logo_Democratie_en_Media Logo_StimuleringsFonds_voordePers
 

Colofon

ex Ponto

is een journalistiek magazine dat op internet verschijnt. Het merendeel van de artikelen wordt door vluchteling-journalisten en andere migranten geschreven. Met Nederlandse journalisten als gast.

 


ovidiusex Ponto

In 8 na Chr. verbant de Romeinse keizer Augustus de dichter Ovidius naar het verre Tomi (het huidige Constança in Roemenië) aan de Zwarte Zee, in de provincie Pontus. Ovidius schrijft daar zijn bekende Epistulae ex Ponto (Brieven uit de Zwarte Zee). Deze bundel bevat poëtische verzoekschriften die hij naar vrienden en invloedrijke Romeinen schreef om voor hem bij de keizer te bemiddelen om in zijn lotsbestemming te herzien. Ex Ponto is in de geschiedenis door verschillende schrijvers gebruikt als metafoor voor ballingschap.