Mon05202013

Last update09:39:36 AM GMT

Layout

Cpanel
Back Home Buitenland
zondag 12 mei 2013 12:16

Amerikaanse interventie in Syrië

Goran Telac: Terwijl de progressieven gemotiveerd lijken te worden door de wens om het geweld te stoppen en te voorkomen dat dit zich buiten de landsgrenzen verspreidt, zien hun rechtse collega's, met name neoconservatieven – Amerikaanse interventie als een manier om Iran een slag toe te brengen.

"Het belangrijkste strategische doel is nog steeds om Iran te verslaan, onze belangrijkste vijand in de regio", stond onlangs in een commentaar in de krant Wall Street Journal. "De risico's van een jihadistische overwinning in Damascus zijn er, in ieder geval op korte termijn, maar ze zijn te beheersen door Turkije en Israël. Een veel groter risico voor de stabiliteit in het Midden-Oosten en de Amerikaanse belangen, is Iraanse terreur gesteund door kernwapens."

De eensgezindheid onder beide groeperingen lijkt met name te maken te hebben met beschuldigingen dat Syrische veiligheidstroepen chemische wapens hebben gebruikt tegen opstandelingen. Ook groeit de angst dat de al twee jaar durende burgeroorlog buurlanden zal destabiliseren.

Deze week viel Israël twee doelwitten vlakbij Damascus aan en er gingen berichten dat de Libanese Hezbollah zich actiever in de strijd mengt. Beide ontwikkelingen geven de haviken munitie, met name de neoconservatieven, die al twintig jaar de Assad-dynastie het liefst zien verdwijnen. Het conflict in Syrië zien zij als een proxy-oorlog tussen Iran en Israël.

Oorlogsmoeheid en publieke desillusie over Amerikaanse interventies in Irak en Afghanistan, en de door president Barack Obama regelmatig geuite weerzin tegen een nieuwe oorlog in een moslimland, hielden de neoconservatieven en andere rechtse haviken tot voor kort op afstand. Maar een combinatie van het alsmaar stijgende dodental, de groeiende betrokkenheid van Hezbollah en de opkomst van radicale islamitische groepen binnen de opstand, heeft sommige progressieven naar het neoconservatieve kamp gejaagd. Ook het vermoeden dat Assad chemische wapens heeft gebruikt, speelt daarbij een rol.

Aangevoerd door de krant Wall Street Journal en de Weekly Standard van William Kristol, tonen de neoconservatieven zich het meest agressief onder de haviken, net zoals dat het geval was in de aanloop naar de oorlog in Irak. Wapens leveren aan opstandelingen – een optie die voor de regering het meest waarschijnlijk is als blijkt dat overheidstroepen daadwerkelijk chemische wapens hebben gebruikt – is voor hen niet genoeg.

Wall Street Journal spreekt over het instellen van een no fly-zone en luchtaanvallen op de troepen van Assad. "We sluiten de inzet van Amerikaanse grondtroepen en andere troepen niet uit als het gaat om het voorkomen van het gebruik van chemische wapens." Daarmee gaat het commentaar in tegen de opinie van de twee meest prominente Republikeinen in het Congres, senators John McCain en Lindsay Graham. Zij hebben herhaaldelijk gezegd tegen de inzet van grondtroepen te zijn.

Kristol schreef dit weekend in de Standard dat bewapening van rebellen waarschijnlijk "te weinig en te laat" is. Columnist Bret Stephens van Wall Street Journal kwam dinsdag met een heel specifiek advies. Obama moet volgens hem de startbanen van Syrische luchthavens onbruikbaar maken, een no fly-zone instellen boven West-Syrie, het Vrije Syrische Leger voorzien van zwaar materieel en mogelijke chemische wapens opsporen.

Progressieve haviken zijn minder precies over mogelijk acties, maar ze geven wel aan dat de noodzaak in te grijpen dringender wordt. Een eerste stap moet volgens hen het bewapenen van de rebellen zijn.

zondag 12 mei 2013 12:08

PKK verlaat Turkije

http://starfm.co.ke/wp-content/uploads/2013/05/PKK.jpg

Goran Telac: De Koerdische Arbeiderspartij (PKK) is begonnen met de terugtrekking van de gewapende troepen uit Turkije. De terugtrekking is onderdeel van de voortgaande gesprekken tussen de Turkse veiligheidsdiensten en de gevangen PKK-leider Abdullah Ocalan.

Het uiteindelijke doel van de onderhandelingen is een definitieve ontwapening van de verboden groepering. De PKK heeft in de afgelopen jaren de eis tot afscheiding laten vallen. Daarvoor in de plaats willen de Koerden autonomie. Het is nu wachten tot de Turkse regering bereid is bepaalde juridische veranderingen door te voeren, inclusief een nieuwe definitie van burgerschap in Turkije, decentralisatie van de macht van de staat en het recht op onderwijs in de Koerdische taal.

De regering van de conservatieve Partij voor Rechtvaardigheid en Ontwikkeling (AKP) maakte eind vorig jaar bekend dat er gesprekken gevoerd werden. Sindsdien heeft het land grote stappen voorwaarts gezet op weg naar de oplossing van het al bijna dertig jaar durende conflict. Er werden afspraken gemaakt over een wapenstilstand, er kwam briefcontact tussen de PKK-leiding in Noord-Irak en Ocalan en de de gevangen leider deed een oproep tot terugtrekking.

Een nieuwe grondwet die de rechten van de Turkse Koerden verbetert, is een fundamenteel onderdeel van het stappenplan, zeggen waarnemers. De politieke partijen die zitting hebben in de parlementaire commissie die daarover gaat, zijn het echter nog niet eens over belangrijke delen van de concepttekst. Het lot van de commissie is momenteel onduidelijk, omdat de AKP pleit voor opheffing ervan. De commissie boekt volgens de AKP te weinig vooruitgang.

Belangrijke struikelblokken liggen op het gebied van decentralisering en het presidentiële systeem zoals dat wordt voorgesteld door de AKP. Er wordt gespeculeerd over de mogelijkheid dat de AKP een oplossing zoekt voor het Koerdische vraagstuk om steun te verwerven van de pro-Koerdische Partij voor Vrede en Democratie (BDP) en Koerden in het algemeen voor een nieuwe grondwet.

Critici van de voorgestelde grondwetswijziging geloven dat de AKP een presidentieel systeem wil om de eigen politieke macht te versterken. De Koerdische kwestie zou gebruikt worden om een bredere partij-agenda door te drukken.

Een nieuwe grondwet kan niet volledig opnieuw geschreven worden volgens de Turkse president Abdullah Gul. Maar de grondwet amenderen is mogelijk. Dat is al eerder gedaan. De huidige Turkse grondwet, die werd geschreven tijdens het militaire bewind in 1982, is al talloze keren veranderd.

Ondertussen woedt het debat over de onderhandelingen met de Koerden verder op een gepolariseerde manier. De tweede en derde partij in het Turkse parlement zijn om verschillende redenen tegen het proces.

De Partij voor een Nationalistische Beweging (MHP) is fundamenteel tegen de gesprekken en beschuldigt de AKP-regering van "verraad" en "onderhandelen met een terroristische organisatie." Devlet Bahceli, de MHP-leider noemt de PKK 'baby-killers'.

De belangrijkste oppositiepartij, de Republikeinse Volkspartij (CHP), die zichzelf beschouwt als sociaaldemocratisch, is tegen de manier waarop het vredesproces verloopt. Het ontbreekt volgens de CHP aan transparantie. Premier Recep Tayyip Erdogan heeft volgens CHP-leider Kemal Kilicdaroglu de onderhandelingen gepolitiseerd om zichzelf de hoogste baan te kunnen toebedelen in het nieuwe presidentiële systeem in Turkije.

De CHP, die te maken heeft met een intern conflict tussen de zogenoemde hervormers en de traditionele vleugel, is in de afgelopen maanden verschillende leden kwijtgeraakt door ruzies over de vredesgesprekken. De rol van de CHP is centraal voor een nieuwe grondwet. De partijen zullen tot een compromis komen als de concepttekst het eindstadium bereikt. Maar de CHP is er niet in geslaagd eenheid in de partij te krijgen en daardoor steunen mensen de enige andere optie, de AKP. De CHP wordt pas een echte partij als de neonationalisten uit de partij vertrekken.

De regerende partij en de architecten van de gesprekken, ontkennen dat het gaat om een proces van "geven en nemen" tussen de PKK en Turkije. "We zijn nooit beland op een niveau waar we de belangen van dit land verkwanselen", zei Erdogan. Dergelijke verklaringen van de APK wekken de indruk dat de PKK heeft besloten zich terug te trekken zonder iets daarvoor terug te krijgen. Wat staat hier tegenover voor de PKK? Dat is onduidelijk.

Volgens analisten hebben de onderhandelingen geleid tot enkele bijkomende positieve ontwikkelingen. De Turkse Antiterrorismewet is geamendeerd en in de Strafwet is de definitie van "terroristische propaganda" vernauwd. Een overtreder moet nu geweld begaan hebben om strafbaar te zijn.

De amendementen hebben geleid tot de vrijlating van enkele Koerden uit Turkse gevangenissen en die trend zal naar verwachting doorzetten. Duizenden Turkse activisten, politici en journalisten zitten in Turkije vast voor zaken die te maken hebben met de Koerdische kwestie.

vrijdag 03 mei 2013 09:03

Humanitaire crisis in Griekenland

Petar Blasic: De slechte behandeling van migranten en asielzoekers in Griekenland is een humanitaire ramp, zo valt te lezen in een onlangs verschenen rapport van Amnesty International.

"Het falen van Griekenland om de rechten van migranten en asielzoekers te respecteren neemt de proporties aan van een humanitaire ramp", liet John Dalhuisen, programma directeur van Amnesty International Europa en Centraal-Azië onlangs in een verklaring weten.

De organisatie heeft gevallen gedocumenteerd waarbij migranten die poogden om bij de rivier de Evros de landgrens met Turkije over te steken door de Griekse grenspolitie gedwongen werden terug te keren. In één gedocumenteerd incident staken Griekse agenten een kleine rubberboot met daarin zeven Syriërs lek, midden op de Evros. Bij een andere gelegenheid zou de Griekse politie naar verluidt zo'n 40 mensen begeleid hebben naar het midden van de rivier. Twee gewapende agenten zouden de migranten vervolgens zonder zwemvesten de rivier in geduwd hebben. Een getuige verklaarde later dat slechts 25 mensen de overkant wisten te bereiken.

Griekenland, dat zich geconfronteerd ziet met een diepe economische crisis en groeiende xenofobie, heeft weinig vooruitgang geboekt in de behandeling van asielzoekers, aldus het rapport van Amnesty. Het rapport laat zich daarbij negatief uit over de in augustus 2012 in werking getreden operatie Xenius Zeus. Volgens dit door Atheense bureaucraten opgestelde actieplan gaan Griekse ordediensten in verhevigde mate opsporen naar illegale migranten, waardoor het risico op arrestatie en deportatie voor deze mensen is toegenomen. Doel van Xenius Zeus is het gedwongen verplaatsen van migranten zonder papieren naar de Evros regio op de Turkse grens om ze uiteindelijk terug te kunnen sturen naar hun land van herkomst. Politieacties in heel het land hebben inmiddels al geresulteerd in de arrestatie en vastzetting van duizenden illegalen. Onder hen zijn vaak kinderen zonder ouderlijk toezicht. Ook zij worden geplaatst in detentiecentra, onder benedenmaatse leefomstandigheden, soms opgesloten in eenzelfde ruimte als mensen die strafrechtelijke vervolging voor echte misdaden wacht.

Ondertussen is er sprake van een toename in racistisch gemotiveerde aanvallen tegen asielzoekers, illegale migranten, maar ook moskeeën en buitenlandse winkels. Amnesty International heeft het over 87 gedocumenteerde incidenten alleen al tussen januari en september 2012. Feit is echter dat het grootste deel van de incidenten niet gemeld wordt.

Sinds december 2012 is de Grieks-Turkse grens bij de kleine boerengemeenschap in Nea Vyssa gescheiden door een 12,5 km lang prikkeldraadhek. Het loopt langs percelen met knoflook en asperges en waarlangs bewapende Griekse militairen en politieagenten patrouilleren. Voor de lokale bewoners is het een welkome afwisseling. Tot voor kort maakten dagelijks nog honderden illegale migranten de tocht vanuit Turkije langs deze velden naar Griekenland.

Toen de barrière – gefinancierd door de Griekse staat – voor het eerst werd aangekondigd in de zomer van afgelopen jaar, werd deze nog krachtig veroordeeld door de EU. Griekenland pareerde de kritiek echter door te stellen dat de Griekse EU buitengrensgrens een EU-kwestie is en als zodanig ook de steun en hulp van de EU mag verwachten. En die hulp heeft het gekregen. Want te midden van de Griekse voetpatrouilles en wachttorens hangen 23 thermal vision camera's –mede gefinancierd door de EU. De surveillance-technologie is onderdeel van een bredere inspanning van de EU om de grenscontroles te verbeteren middels het zogenaamde European Border Surveillance System (Eurosur).Verspreid langs de omheining detecteren deze camera’s mensen die vanaf de Turkse kant naderen.

Vorig jaar werden ongeveer 55.000 illegalen gedetecteerd, die probeerden de rivier de Evros op de Grieks-Turkse grens over te steken. Bij zulke aantallen kan de prikkeldraadafscheiding rekenen op de sympathie van velen, zeker van diegenen die verantwoordelijk zijn voor de grensbewaking. Pashalis Syritoudis, hoofd van de politie in de Griekse grensstad Orestiadas, houdt toezicht op de grenscontrole in het gebied, met inbegrip van het grondgebied langs het hek. Het is zijn verantwoordelijkheid om erop toe te zien dat de stroom van migranten nooit meer zijn vroegere omvang zal bereiken. Syritoudis voelt zich in deze taak gesterkt door de gedachte dat hij daarmee bijdraagt aan de veiligheid van Europa als geheel: "De aanwezigheid van Frontex hier laat zien dat Europa het probleem begrijpt. De grenzen van Evros zijn de grenzen van Europa," liet hij in een interview weten.

Het aantal mensen dat nu nog probeert om de grens bij Nea Vyssa over te steken is de afgelopen tijd sterk gedaald. Maar elders laten de cijfers juist een stijging zien. Verder zuidelijk worden op dagelijkse basis migranten aan wal gezet die met de boot vanaf Turkije komen. Hulporganisatie Artsen zonder Grenzen in Athene registreerde alleen al in de laatste week van september 2012 ongeveer 1.000 illegalen die probeerden per boot de oversteek naar Europa te maken. Veel van de groepen die mensen naar Europa smokkelen hebben hun basis in de migrantenwijken van Turkse steden als Istanbul of Izmir. In Istanbul staan deze mensensmokkelaars onder de lokale bevolking bekend als "kacakci", waarbij elke etnische groep zijn eigen kacakci netwerk heeft dat helpt bij de tocht naar Europa. Niet zelden blijkt de tocht verraderlijker dan gedacht en beëindigd de reis het leven van velen. In september 2012, vonden 61 opvarenden de dood toen hun boot zonk op weg naar de Griekse kust. Nog eens 20 overleden in december, waarbij een aantal lichamen aanspoelden op de toeristische stranden van Lesbos.

Op basis van deze cijfers verdedigt de Nederlandse Europarlementariër Jan Mulder ook de inspanningen van Frontex om de Europese buitengrens te bewaken. Mulder: "Het redden van de levens van migranten in de Middellandse Zee is absoluut noodzakelijk. Eurosur zal de samenwerking tussen EU-lidstaten en het Frontex grenscontrole agentschap verbeteren".

Ondertussen betekenen extra controlemaatregelen voor de migranten dat de prijs voor een ticket naar Europa fors omhoog gaat. Zo steeg bijvoorbeeld de prijs om de Evros over te steken, nadat Griekenland in augustus vorig jaar operatie “Schild” –de inzet van 1800 extra grenswachten- afkondigde. De prijzen stegen nog verder met de voltooiing van het prikkeldraadhek op de Grieks-Turkse landgrens, afgelopen december. Pashalis Syritoudis: "Door onze omheining moeten migranten veel meer betalen dan ze in de zomer deden. Eerst betaalden ze ongeveer € 300 per persoon om het land in te komen. Nu is het € 3.000 tot € 4.000 persoon". Het geld vloeit nog steeds in de zakken van georganiseerde bendes, die grof verdienen.

Xandra Lameiro: Violence broke out in Venezuela’s National Assembly between Chavista and anti-Chavista lawmakers after opposition representatives disrupted the day’s session with air horns, whistles, and shouting.

A tense situation was expected on Wednesday, after National Assembly President Diosdado Cabello announced that he would not give opposition lawmakers permission to intervene on the floor of the assembly unless they recognize President Nicolas Maduro as the legitimate president of Venezuela, something they have so far refused to do.

“If they don’t recognize the president, then how are they going to demand to be recognized? They were elected to be representatives with the same electoral system as Nicolas Maduro, some with even smaller margins of victory,” said Cabello on Wednesday.

In response, opposition representatives arrived at the session prepared to disrupt the proceedings with loud noises and unraveled a large sign that read “Golpe al Parlamento” (Coup in the Parliament).

It is not clear what led to the violence that ensued. Venezuelan private media immediately published images of opposition lawmaker Julio Borges with a bruised face and black eye, and claimed that various opposition representatives had been attacked by Chavista representatives.

A short video showed a Chavista lawmaker throwing punches at Borges while others attempted to hold the aggressor back.

Opposition representative Maria Corina Machado held a press conference shortly after in which she claimed that she was also attacked, along with 8 other opposition representatives.

Private media portrayed the event as an attack on opposition lawmakers who were simply trying to exercise their right to intervene on the floor of the assembly.

However, Chavista lawmakers and state media showed a different side to the story, publishing photos and videos of the actions of opposition representatives in the lead up to the violence.

Videos shown by the state channel on Wednesday evening showed that opposition legislators had gathered at the front of the assembly chamber, demanding that Assembly President Diosdado Cabello allow them to speak

When Chavista lawmakers tried to intervene they were shoved away by opposition lawmakers, pushing one female representative to the floor.

Shortly after, Julio Borges handed out air horns and whistles while one opposition representative from the eastern state of Anzoategui began throwing assembly chairs at the Chavista officials that had gathered in front of them.

In the violence that ensued various legislators traded blows resulting in injuries from both sides though perhaps none as visible as the bruised face of Borges.

Chavista representatives assured that the whole situation had been pre-planned by the opposition with the help of private media.

Opposition media mogul Alberto Federico Ravell indicated via Twitter hours before the violence occurred that something was going to happen.

Opposition lawmaker Alfonso Marquina showed up to the session wearing a motorcycle helmet, presumably to protect himself from the violence that he knew would occur.

President Nicolas Maduro denounced the violence on Wednesday night, assuring that it would not happen again.

“We are against all violence. This was chaos and I have been informed that the opposition came to the Assembly prepared to incite violence. This must not be repeated,” he said.

Maduro said that Assembly President Diosdado Cabello would take the necessary disciplinary measures to assure no more violence occurs

woensdag 01 mei 2013 08:09

WHO IS IRAN`S NEXT PRESIDENT?

Arash Sametipour: The Iranian presidential election will be held in more than a month. Although some of the players and candidates are clear, but many issues still remain in dark.

Iran`s June 2009 election in which Mahmoud Ahmadi nejad was chosen as the president is nothing to forget. In the following days of the election, there was an uprising ( in the major cities) known as the Green Movement, which led to arrest, torture and death of activists and demonstrators. Many are now asking: Is there another wave of demonstrations against the regime in relations with the election?

It is hard to answer that question because what brought people into streets of Tehran and other cities in 2009, was the presence of Mr. MirHosein Mousavi and Mr. Karoubi, two candidates of 2009 who publicly announced that the government has cheated in the election. Very soon they became Iran`s new opposition leaders but now they are kept under house arrest.

Many friends and fellow journalists ask who is Iran`s next president. It is a difficult question, but here I would like to write about some of the (better known) candidates of 2013 and their political views. It is also important to mention that they are politicians who have officially announced their will to run as Iran`s future president.

1-  Mohsen Rezaee

Iran`s former chief of Revolutionary Guards (Sepah) has been present in the past 3 presidential elections and has had very little support. He has announced that he is going to run for presidency this year.

2-  Dr. Kamran Bagheri Lankarani was Ahmadinejad`s former health minister but was forced to leave office. He has the support of some radical Shia clerics including Ayatollah Mesbah.

3-  Manouchehr Motakki, former forrign affairs minister in Ahmadinejad`s cabinet and was fired by him. He has officially announced his nomination for 2013 election.

4-  Mostafa PourMohamadi, is well known for working as a deputy of ministry on intelligence for years and considered a neo conservative in Iran`s Political environment.

5-  Hasan Rohani, Iran`s former top negotiator in the nuclear negotiations with west and is considered closer to reformists. In his program as a president, he says he wants to reduce tensions with the west.

6-  Mohamad Reza Aref, is a professor and politician and was Mohammad Khatami`s vice president. He is closest figure to reformists.

7-  AhmadiNejad`s man!

President Ahmadinejad is going to introduce a candidate from his own circle of men. It is yet unclear who his nominee is. Although names of Esfandiar Rahim Mashaii, Gholam Hosein Elham, or Hamid Baghaii is being heard.

 

Pagina 1 van 15

contact

Reacties en inzendingen
ex Ponto is een uitgave van On File, Associatie van vluchtelingjournalisten en schrijvers
ex Ponto is mede mogelijk gemaakt door:
Logo_Ministerie_OCW Logo_Democratie_en_Media Logo_StimuleringsFonds_voordePers
 

Colofon

ex Ponto

is een journalistiek magazine dat op internet verschijnt. Het merendeel van de artikelen wordt door vluchteling-journalisten en andere migranten geschreven. Met Nederlandse journalisten als gast.

 


ovidiusex Ponto

In 8 na Chr. verbant de Romeinse keizer Augustus de dichter Ovidius naar het verre Tomi (het huidige Constança in Roemenië) aan de Zwarte Zee, in de provincie Pontus. Ovidius schrijft daar zijn bekende Epistulae ex Ponto (Brieven uit de Zwarte Zee). Deze bundel bevat poëtische verzoekschriften die hij naar vrienden en invloedrijke Romeinen schreef om voor hem bij de keizer te bemiddelen om in zijn lotsbestemming te herzien. Ex Ponto is in de geschiedenis door verschillende schrijvers gebruikt als metafoor voor ballingschap.