Goga Lomidze / Tbilisi
Naast de films uit Georgië zelf worden er ook in het buitenland films gemaakt waar Georgiërs bij betrokken zijn of die in coproductie met Georgië worden geproduceerd, zoals 'De vliegenierster van Kazbeg' van Ineke Smits, een Nederlands-Belgisch-Georgische coproductie; 'The Precinct' van Ilgar Safat, een Azerbeidzjaans-Georgische coproductie die een Azerbeidjaanse verzending voor de Oscarnominatie voor beste buitenlandse film was; 'Tale in the darkness' van Nicolas Khomeriki (Rusland) draaide in 'Un Certain Regard' op het filmfestival Cannes 2009; en 'The Hunter' van Bakur Bakuradze (Rusland) is gekozen voor dezelfde programma dit jaar.
'Susa' van Rusudan Pirveli draaide op het filmfestival Rotterdam 2010. De film gaat over de regeerperiode van Shevardnadze, een periode van grote armoede. De tiener Susa probeert in de gevoelloze wereld van de grote stad op de een of andere manier te overleven. Hij brengt winkeliers en zwarthandelaren illegaal gestookte wodka dat in het bedrijf waar zijn moeder wordt gemaakt in oude badkuipen. De eigenaar is niet altijd aardig tegen moeder en zoon. Maar dat geldt voor de hele wereld om hen heen, waar de solidariteit met anderen absoluut is verdwenen.
Top drie
De Populairste drie films sinds eind vorig jaar waren 'Mamachemis girlfriend (My dad's girlfiend); Saakhaltslo zgapari (Fairytale New Year's Eve); en 'SeaZone'.
My dad's girlfiend
Zoals de producer van de film Nicolas Avaliani (tevens producent van de recente Hollywood oorlogsdrama '5 Days of War' over de Russisch-Georgische oorlog in augustus 2008) in een privégesprek zegt, is 'My dad's girlfiend' een combinatie van zwarte humor en komedie. Je hoeft niet lang te wachten. De film zit overvol brutale en soms vulgaire uitdrukkingen. Maar de rolprent barst ook van energie en filmkennis. Toen de regisseur het verwijt kreeg dat Shorena Begashvili (zonder enige ironie de Angelina Jolie van Georgië) de hoofdrolspeelster en boosaardige, sexy privédetective in de film, precies zo aan de bar geleund zit als haar Hollywood-collega in 'Wanted', was hij een beetje verbaasd. Hij zei dat hij de film van de Kazachstaanse regisseur niet eens had gezien.
Avaliani heeft de productie op eigen risico gemaakt in een recordperiode van veertien dagen. De verhaallijn is in wezen simpel, maar vrij ingewikkeld. De film bevat nogal wat subplots. Het fatsoenlijk burgergezin Iobidze (Iob betekent in het Russisch 'neuken') dat bestaat uit vader, moeder en dochter, begint een sex-shop. De vader is rugbyspeler, een verwijzing naar een sport die in Georgië nog populairder dan voetbal of basketbal is. Moeder doet het huishouden, maar heeft zeer aantrekkelijke lichaam van een rijpe vrouw. De dochter lijkt op het eerste gezicht een dom blondje, maar blijkt later allesbehalve dat te zijn. De film werd meteen na de première op 17 maart 2011 enorm populair, vooral onder jongeren. De film draaide echter alleen maar vier weken. Heel raar, want op de laatste woensdag dat de film werd vertoond, zat de Rustaveli-bioscoop – de grootse in het land – propvol.
Fairytale New Year's Eve
De lange 3D-animatie Saakhaltslo zgapari (Fairytale New Year's Eve) van Shalva Ramishvili, een opvallende en controversiële journalist, film- en tv-maker, presentator en algeheel de "grote mond" van Georgië. Ramishvili kwam pas anderhalf jaar geleden uit de gevangenis waar hij zat op beschuldiging van omkoperij voor zijn tv-zender 202. Ramishvii ontkent tot op de dag van vandaag en accepteerde de gratie die hij aangeboden kreeg niet. Ramishvili zat de volle vier jaar uit. Hij wilde niemand's medelijden, zeker niet dat van de overheid, verklaarde hij.
De eerste Georgische 3D-animatie gaat over de droom die misschien elke Georgiër wel heeft: om het land, met al zijn geschiedenis en cultuur in harmonie met de moderne wereld te zien. Zo rijden de bewoners van Shatili, een kasteelstad in het Kaukasus, op ski's door de lucht. Taxi's zijn ultramoderne heli's uitgerust met de laatste computertechnologie. De film, die op 3 december 2010 in première ging, was een groot financieel succes en draaide drie maanden lang in de bioscopen.
SeaZone
Aan het einde de verrassing. De film die misschien de geschiedenis van de nieuwe Georgische film zal schrijven. 'SeaZone' van debutant Dato Borchkhadze ging op 11 november vorig jaar in première. Er was nogal wat ophef over de film. Maar ondanks de niettegenstaande negatieve publiciteit in de plaatselijke media, het niet boven kritiek verheven camerawerk in het begin, en ondanks de wat verwarrende verhaallijn, spat er in 'SeaZone' een enorme cinematografische talent van het scherm uit. De film werd in korte tijd een cult. Het verhaal gaat over vier vrienden in een badplaats aan de zwarte zee. Wat begint als zon, zee, volle strand en mooie meiden, eindigt letterlijk in een hel. Zoals Lasha Bugadze, de meest toonaangevende en controversiële schrijver van Georgië zegt: "SeaZone leert je denken."
Klik hier om deel 1 van dit artikel te lezen...
 Er is een tekort aan kwalitatieve filmmedia in het Georgië. Alleen het dagblad "24 saati", het maandblad "Tskheli chokoladi" schrijven regelmatig over film en er zijn twee tv-programma's, een op de publieke omroep en een op de commerciële zender Mze. Ter vergelijking: in 1923 waren er naast de gewone dag- en weekbladen ook kunsttijdschriften, waaronder het tijdschrift Drosha (De Vlag). |
ex Ponto